Czy kiedykolwiek zdarza Ci się siedzieć i zastanawiać nad podziałem czasowników? No to już nie musisz, bo oto mam dla Ciebie mały słownik czasowników.
Auxiliary verbs
czasownik posiłkowy (np. be, have, do). Potrzebujemy go do zadawania pytań i robienia przeczeń. Zawsze gdzieś plącze się w zdaniu. Lubimy o nim zapominać.
Przykład: How are you doing?
Modal verbs
czasownik modalny (np. can, must, should). Najfajniejsze czasowniki, ponieważ nie odmieniają się przez osoby (przeważnie).
Przykład: Can you tell me about your mother? What should we do?
Phrasal verbs
czasownik frazowy (np. give up, look after). Trudniejszy przypadek – czasowniki, których jest dużo i robią problemy. Zawsze do czasownika dorzucamy przyimek (eng. preposition) lub więcej. Przyimki ( vel. pierdolniczki) robią taką robotę, że psują znaczenie pierwotnego czasownika.
Przykład: You look great! What are you looking for?
Regular verbs
czasownik regularny (np. work – worked – worked). Czyli druga i trzecia forma czasownika. Do bezokolicznika do doczepiamy końcówki (niekiedy z małą zmianą w pisowni, bo dlaczego by nie?):
- Work + ed = worked
- Play + ed = played
- Cry + ed = cried
- Live + d = lived
- Stop + ed = stopped
Irregular verbs
czasownik nieregularny (np. do – did – done). Albo umiesz albo nie umiesz – musisz uczyć się form z tzw. tabelki czasowników nieregularnych.
Infinitive
bezokolicznik. “Czysta” forma czasownika, która nie ma końcówek. I dobrze.
- To infinitive – bezokolicznik z to (np. to be, to go, to do)
- Bare infinitive – bezokoczlinik bez to (np. be, go, do)
Gerund
czasownik z końcówką -ing (np. going). Taki czasownik, który przebrał się za rzeczownik (gerundium, rzeczownik odczasownikowy).
Przykład: Smoking is bad!
Dodaj komentarz