Dziś spojrzymy czasy przeszłe nie po polsku. Dlaczego w ten sposób? Chodzi mi o to, że spróbujemy pozbyć się nawyków, które przenosimy z języka polskiego do języka angielskiego.
Kiedy rozmawiamy z klientem/pacjentem, bardzo ważne jest, żeby zrozumieć nie tylko same fakty z przeszłości tej osoby, ale również rozumieć sposób, w jaki o niej ona mówi. Użycie przez nią konkretnego czasu daje nam wgląd, jak traktuje wydarzenia z przeszłości. Natomiast jeśli rozumiemy czasy i umiemy się nimi posługiwać, to możemy prowadzić rozmowę w zdecydowanie bardziej świadomy sposób.
Poniżej pokażę Ci, jak to zrobić z dwoma podstawowymi czasami przeszłymi 🙂
Czasy przeszłe dla psychologów
Dwoma podstawowymi czasami, których używa się do mówienia o przeszłości są Past Simple i Past Continuous. Oczywiście różnią się miedzy sobą budową i użyciem, ale jedno jest niezmienne – podmiot i składnia. Tutaj możecie poczytać o tym więcej.
Past Simple
Czas przeszły prosty, który jest dokonany tzn. że to, co robiliśmy już się skończyło. Jest też odbiciem lustrzanym Present Simple.
Budowa
Zdania twierdzące:
Wszystkie osoby mają czasownik w drugiej formie. Czasowniki mogą być regularne (mają końcówkę -ed) lub nieregularne. Czasowniki nieregularne to te, które są w drugiej kolumnie tabeli (np. saw, drank, forgot, understood itd.). Tabelę możesz podejrzeć tu.
I helped people with their emotions.
You understoodyour feelings very well.
He talked about his problems last week.
She worked as a psychologist.
It showed how people feel.
We learnt/learned about stress at university.
You supported your friends in difficult situations.
They often felt nervous before exams.
Zdania przeczące:
W przeczeniach robi się łatwiej 😀
🙂 + didn’t (did not) + czasownik w I formie.
didn’t = did not
W mowie używa się raczej skróconych form, bo zależy nam na szybkości przekazania informacji.
I didn’t help people with their emotions.
You didn’t understand your feelings very well.
He didn’t talk about his problems last week.
She didn’t work as a psychologist.
It didn’t show how people felt.
We didn’t learn about stress at university.
You didn’t support your friends in difficult situations.
They didn’t feel nervous before exams.
Pytania:
W przeczeniach mieliśmy didn’t – tutaj mamy did. Tutaj możecie poczytać więcej o składni pytań otwartych i zamkniętych.
Pytania zamknięte – to pytania zaczynające się od „czy„. Odpowiedzi na takie pytania to „tak” albo „nie”.
- Did I help people with their emotions?
Yes, I did.
- Did you understand your feelings very well?
No, I didn’t.
- Did he talk about his problems every week?
Yes, he did .
- Did oes she work as a psychologist?
No, she didn’t.
- Did it show how people feel?
Yes, it did.
- Did we learn about stress at university?
No, we didn’t.
- Did you support your friends in difficult situations?
Yes, we did.
- Did they often feel nervous before exams?
No, they didn’t.
Pytania otwarte – to pytania zaczynające się od pytajnika. Odpowiedzi na takie pytania to całe słowo albo zdanie.
- How often did I help people with their emotions?
I helped them every day.
- How did you understand your feelings?
I didn’t understand them at all.
- How often did he talk about his problems?
Sometimes.
- Why did she work as a psychologist?
Becasue she wanted to help people.
- How did it show how people feel?
It gave them descriptions of their behaviour.
- Why did we learn about stress at university?
Because it was important to know how to work with stress.
- When did you support your friends?
When they were in difficult situations.
- When did they feel nervous?
Before exams.
Wierszyk dla lepszego zapamiętania zasad: Did przeszłość już pokazał, więc drugą formę czasownika wymazał.
Czasy przeszłe dla psychologów? Przykłady dla Past Simple w gabinecie
Ponieważ mówimy o tym, jakie są czasy teraźniejsze dla psychologów, to poniżej przykłady idealne dla Waszej pracy.
Aby zapytać o zakończone wydarzenie
- What happened yesterday? – Co wydarzyło się wczoraj?
- What did you do after our last session? – Co robił_ś po naszej ostatniej sesji?
- How did your meeting go? – Jak przebiegło Twoje spotkanie?
Aby zapytać o konkretne doświadczenie
- How did you feel when you heard the news? – Jak się czułeś/-aś, kiedy usłyszał_ś tę wiadomość?
- What did you say to your partner? – Co powiedział_ś swojemu partnerowi?
- How did you react? – Jak zareagował_ś?
Aby zapytać o dzieciństwo lub wcześniejsze etapy życia
- Where did you grow up? – Gdzie dorastał_ś?
- What was your relationship with your parents like? – Jak wyglądała Twoja relacja z rodzicami?
- Who supported you when you were a child? – Kto Cię wspierał, kiedy byłe_ś dzieckiem?
Aby zapytać o dawne nawyki i rutynę
- What did you usually do after school? – Co zwykle robił_ś po szkole?
- How did you spend your weekends? – Jak spędzał_ś weekendy?
- What hobbies did you have when you were younger? – Jakie miał_ś hobby, gdy byłe_ś młodszy/a?
Aby podsumować zakończony okres życia
- How long did you work there? – Jak długo tam pracował_ś?
- Why did the relationship end? – Dlaczego ten związek się zakończył?
- What did you learn from that experience? – Czego nauczył_ś się z tego doświadczenia?
Past Continuous
Czas przeszły niedokonany. Lubimy go nadużywać, szczególnie, kiedy mówimy o nawykach. Ale nie! Kiedy opowiadamy o nawykach, używamy Past Simple. Past Continuous ma kilka innych użyć.
Budowa
Zdania twierdzące:
WAS/WERE + ING
I was talking about my emotions.
You were feeling better yesterday.
He was speaking with the psychologist.
She was helping a patient.
It was showing the test results.
We were learning about anxiety.
You were discussing your problems together.
They were feeling stressed before the session.
Zdania przeczące:
WAS NOT/ WERE NOT + ING
W zdaniach przeczących przeczymy tylko czasownik to be.
I wasn’t = I was not
You weren’t = you were not
W mowie używa się raczej skróconych form, bo zależy nam na szybkości przekazania informacji – tak, jak pisałam powyżej.
I was not talking about my emotions.
You were not feeling better yesterday.
He was not speaking with the psychologist.
She was not helping a patient.It is showing the test results.
We were not learning about anxiety.
You were not discussing your problems together.
They were not feeling stressed before the session.
Pytania:
W przeczeniach zamieniamy czasownik to be na miejsca z osobą. Czasownik z -ing zostaje! Tutaj możecie poczytać więcej o składni pytań otwartych i zamkniętych.
Pytania zamknięte – to pytania zaczynające się od „czy„. Odpowiedzi na takie pytania to „tak” albo „nie”.
- Was I talking about my emotions?
Yes, I was.
- Were you feeling better yesterday?
No, I wasn’t.
- Was he speaking with the psychologist?
Yes, he was.
- Was she helping a patient?
No, she wasn’t.
- Were we learning about anxiety?
Yes, we were.
- Were you discussing your problems together?
No, you weren’t.
- Were they feeling stressed before the session?
Yes, they were.
Pytania otwarte – to pytania zaczynające się od pytajnika. Odpowiedzi na takie pytania to całe słowo albo zdanie. I znów jak powyżej – to be stoi przed osobą, a za osobą czasownik z -ing.
- Why was I talking about my emotions?
Because I needed help.
- How were you feeling yesterday?
Better, thanks.
- Who was he speaking with?
A psychologist.
- Who was she helping?
A patient.
- Why were we learning about anxiety?
Because it was important.
- Who were you discussing your problems with?
My partner.
- Why were they feeling stressed before this session?
Because they didn’t want to talk about their family.
Wierszyk dla lepszego zapamiętania zasad: Gdy was, were się pojawiają, końcówkę -ing zapraszają.
Czasy przeszłe dla psychologów? Przykłady dla Past Continuous w gabinecie
I znów, skoro to mają być czasy przeszłe dla psychologów, to poniżej mam dla Was kilkanaście przykładowych zdań i pytań prosto z gabinetu.
Aby zapytać, co pacjent robił w określonym momencie w przeszłości
- What were you doing yesterday evening? – Co robił_ś wczoraj wieczorem?
- What were you thinking about on your way here? – O czym myślałe_ś w drodze tutaj?
- What were you doing at this time yesterday? – Co robił_ś o tej porze wczoraj?
Aby zapytać o czynność, którą przerwało jakieś wydarzenie
- What were you doing when you received the news? – Co robiłe_ś, kiedy otrzymałeś/-aś tę wiadomość?
- How were you feeling when your phone rang? – Jak się czułe_ś, kiedy zadzwonił telefon?
- What were you thinking about when the panic attack started? – O czym myślał_ś, kiedy zaczął się atak paniki?
Aby dowiedzieć się, co działo się wokół pacjenta
- What was happening around you? – Co działo się wokół Ciebie?
- What were the other people doing? – Co robiły inne osoby?
Aby opisać tło wydarzeń podczas rozmowy
- While you were talking to your partner, what were you feeling? – Co czuł_ś, kiedy rozmawiał_ś z partnerem/partnerką?
- While you were sitting in the meeting, what was going through your mind? – Co chodziło Ci po głowie podczas spotkania?
- While you were waiting for the results, how were you feeling? – Jak się czuł_ś, czekając na wyniki?
Aby zapytać o dłuższą, tymczasową sytuację w przeszłości
- Where were you living when all of this happened? – Gdzie mieszkał_ś, kiedy to wszystko się wydarzyło?
- What were you doing for work at that time? – Czym wtedy się zajmował_ś zawodowo?
- Who were you spending most of your time with? – Z kim spędzał_ś wtedy najwięcej czasu?
Dodaj komentarz